link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook

God wil ons vernieuwen

gepubliceerd op woensdag, 1 januari 2020

Met de geboorte van dit Kind begint onze jaar­tel­ling. Christus is geko­men om het aanschijn van de aarde nieuw te maken. Beseffen we dat. De mens wil altijd vernieuwen. Het woordje nieuw is in de poli­tiek altijd pakkend. Mensen raken er door geïnspireerd maar haken ook weer af. Want wat is nieuw. We zeggen weleens: Er is niets nieuws onder de zon.
God alleen kan vernieuwen, met zijn Geest, die uitgestort is over de aarde en steeds vernieuwend wil werken in ons.

Dat zien we bij­voor­beeld in de kerk. We had­den een avond met de ‘blauwe’ zusters. Ze zitten in Heiloo en in Den Haag. In de jaren 80 zijn ze be­gon­nen en kennen veel roe­pingen. Zo kennen we ook de zusters uit Dordrecht die weleens in onze pa­ro­chies komen en ook veel roe­pingen hebben. Het is echt vernieuwend.
Een van de aanwe­zigen zei: Waarom is dat nou, een nieuw klooster voor zusters. Er zijn er toch al zoveel. Wie kan het begrijpen. Hoe zit het?

God is altijd vernieuwend bezig. Daarom ben ik zelf altijd geïn­te­res­seerd in de echte vernieu­wing van de kerk. Paus Fran­cis­cus zegt weleens: De kerk komt soms over als een oude moeder, maar toch is ze ook een jonge bruid.
Het is voor mensen heel moei­lijk om dit te zien en hier in mee te gaan. We blijven ge­mak­ke­lijk steken of vallen terug naar het oude. Maar de oude tij­den van de kerk komen nooit meer terug.

We maken als kerk een uit­da­gende tijd mee. En wie wil meedoen? Het is nodig, want de tij­den zijn echt veranderd. Paus Fran­cis­cus zei in zijn kersttoe­spraak tot het bestuur van de kerk: Nog maar weinig lan­den zijn chris­te­lijk en daarom zijn nieuwe manieren van evangeli­sa­tie hard nodig. Steeds opnieuw moeten we Christus uitdragen; Wie Hem echt gevon­den heeft doet dat. Maar we doen dat niet zozeer op een dis­cus­si­ërende manier, om mensen te overtuigen, met een overvloed van woor­den, maar op een getuigende manier, altijd met je eigen leven. En niet dat je beter bent of verhevener, maar omdat je jezelf kent en de ander dus niet veroor­deelt maar de genade van God aanreikt, die we steeds nodig hebben.

De vraag is aan iedere christen; Hoe leef je door Hem en met Hem en in Hem want Christus is vaak ver weg in het leven van chris­te­nen.
De kerk moet zich­zelf bekeren; daarom is de situatie van de kerk vandaag zoals ze is; ze sterft van de ene kant, omdat ze niet levensvat­baar is, maar bur­ger­lijk, toe­ge­vend, middel­ma­tig maar ze komt ook tot nieuw leven, waar ze leeft uit Christus en alleen uit Hem. Zo gaan we door, met hen die door willen gaan en de moed niet verliezen.

Het zijn spannende tij­den, tot eens de eind­tijd er is. Want eens, zo geloven wij toch, zal Hij weder­ko­men. Let op. De advent heeft ons daar gevoelig voor willen maken, maar mis­schien slapen we door, na een heer­lijk kerst­feest.

Hij zal on­ver­wachts komen, zo waar­schuwde Hij zijn leer­lin­gen. Het zal een tijd zijn van chaos, oorlogen en natuur­rampen, zo voorspelde Hij. Er zijn tekenen dat zijn komst niet ver meer is, zei al paus Pius XII. Paulus VI sprak in dezelfde zin. De hui­dige paus gebruikte al een paar maal de term “laatste tij­den”. Maar wat zegt Christus: Aan dit alles gaat een grote geloofsafval en ver­vol­ging vooraf.

Mensen zullen mis­schien nog wel geloven, maar niet meer in Hem. We geloven in van alles. En we willen vooral ons­zelf er goed bij voelen, maar het geloof in Christus met het kruis, waar­mee hij redt, verdwijnt. Onze wereld raakt los van haar chris­te­lijke wor­tels met haar na­tuur­lijke moraal, want God sluit aan bij de natuur, zoals huwe­lijk en gezin.

Mensen gaan in van alles geloven, van ufo’s tot reïncarnatie, van kos­mische energie tot met geloof in bomen, die we omhelzen. Er zijn groepen die de oude hei­dense goden van stal halen zoals die vereerd wer­den in hun gebie­den voordat Christus verkon­digd werd. En zelf staan wij er wat verloren bij en maken ons druk om veel bij­koms­tige zaken.

De ver­kon­di­ging van dit Kind van Beth­le­hem, als de Zoon van God, als de Messias en Ver­los­ser, dat is de uit­daging van deze tijd.

Alleen argu­menten zullen mensen niet overtuigen. God zelf moet de harten raken. En zijn Woord heeft die kracht, altijd, vanwege de liefde die God voor ons heeft, zoals we zijn, om ons niet te veroor­de­len maar om te red­den.

Een man ver­telde dat hij in de oorlog in een con­cen­tratie­kamp zat. Hij stond op appel, in totale wanhoop en een­zaam­heid. Ineens hoorde hij over het plein een stem: “Christus zegt, Ik ben het Licht van de wereld. Wie Mij volgt wandelt niet in duisternis, maar zal het Licht van het Leven bezitten”. Het was de stem van een gevangene uit de dodenbunker. Die stem, zei de man, heeft mijn leven gered; toen wist ik dat er tenminste nog Iemand bij mij was. Het had hem geraakt in zijn ziel.

Wat mensen raakt, is altijd de liefde. Dat is het unieke van het chris­te­lijke geloof. Heidense goden waren van alles maar geen liefde. Kosmische krachten beminnen niet. Dat doet alleen deze mens gewor­den God, die wil ver­ge­ven om te red­den en zich aan ons blijft geven. Dat is het hart van ons geloof, be­lang­rijk voor een wereld die zo gewond is. Daarom is mijn wens dat we Christus vin­den in deze onher­bergzame wereld, waar we vaak als verwees­den zijn. Met Christus vin­den we God, onze Vader, bij wie ons thuis mogen weten en die ons leven vernieuwt en bete­ke­nis geeft aan alles wat er gebeurt, want Hij is daarin getre­den.

Ik hoop dus dat we Christus vin­den en dat we echt met Hem weer het nieuwe jaar in gaan en ons leven steeds laten vernieuwen door Hem zolang de tijd ons gegeven is.

overzicht van bijdragen:
zaterdag, 22 februari 2020Begint de Veertigdagentijd voor jou?
woensdag, 1 januari 2020God wil ons vernieuwen
woensdag, 18 december 2019Verblijven bij de stal
woensdag, 27 november 2019Advent
maandag, 18 november 2019De eindtijd
maandag, 28 oktober 2019Allerzielen
vrijdag, 16 augustus 2019De strijd
vrijdag, 7 juni 2019Wat geeft Pinksteren
woensdag, 24 april 2019Pasen
dinsdag, 9 april 2019Wie zal de steen, die op jouw leven drukt, weg rollen?
vrijdag, 8 maart 2019Vasten
maandag, 18 februari 2019Jezus volgen
donderdag, 3 januari 2019Nieuwjaar 2019
vrijdag, 28 december 2018Eer aan God
vrijdag, 16 november 2018Kom Heer Jezus, kom
vrijdag, 27 juli 2018Laat je verrassen
maandag, 22 januari 2018Verandert er nog iets in ons leven
maandag, 22 januari 2018Op weg naar een (ander) leven
donderdag, 21 december 2017Een nieuw jaar
donderdag, 21 december 2017Hoe kunnen we kerstmis vieren
woensdag, 29 november 2017Advent, vier woorden
maandag, 2 oktober 2017Maria
zaterdag, 15 juli 2017Hoe belangrijk is voor ons de zondag?
dinsdag, 30 mei 2017Vieren we nog Pinksteren?
vrijdag, 21 april 2017De explosie van Pasen, met de Geest van Christus
zondag, 2 april 2017Wordt het Pasen
woensdag, 1 maart 2017Beleef de Veertigdagentijd
donderdag, 19 januari 2017God schijnt genoeg licht om de volgende stap te zetten
zondag, 25 december 2016Kerstmis, preek van de nachtmis
maandag, 21 november 2016Wat komt er allemaal ons leven binnen
maandag, 17 oktober 2016Is bidden uw stuurwiel of uw reservewiel?
maandag, 15 augustus 2016Strijd met het vuur van de heilige Geest
maandag, 4 juli 2016Vergeet God niet mee te nemen op vakantie
zondag, 29 mei 2016Viering van de Eucharistie
donderdag, 14 april 2016Pasen: 50 dagen en altijd!
woensdag, 16 maart 2016We gaan Pasen vieren
donderdag, 18 februari 2016Geweld op grond van je geloof
dinsdag, 12 januari 2016Van Kerstmis naar Pasen
maandag, 7 december 2015God brengt alle mensen samen
maandag, 23 november 2015De Advent komt eraan
zaterdag, 10 oktober 2015De wereld staat op zijn kop
zaterdag, 5 september 2015God gaat niet op vakantie
vrijdag, 3 juli 2015Gebrek aan vrijwilligers?
zaterdag, 23 mei 2015Zalig Pinksteren


 

St. Barnabasparochie • Grote Haven 8 • 2851 BM  Haastrecht  /  H. Bartholomeusparochie • Wal 61 • 2871 BC  Schoonhoven
(0182) 38 24 55 • info@barnabasparochie.nlinfo@bartholomeusparochie.nl